IBINEBENTA NG 7-ANYOS NA BATA ANG KANYANG BISIKLETA UPANG MAY MAKAIN ANG KANYANG MAY SAKIT NA INA—NGUNIT NANG MALAMAN NG ISANG KINATATAKUTANG MAFIA BOSS ANG KATOTOHANAN, BUMAGSAK ANG IMPIYERNO SA MGA TAONG SUMIRA SA KANILANG PAMILYA!
Kabanata 1: Ang Huling Regalo ni Papa
Sa isang madilim at mabahong eskinita sa dulo ng Maynila, nakatira ang pitong taong gulang na si Lily at ang kanyang inang si Elena. Tatlong taon na ang nakakalipas nang mamatay ang ama ni Lily. Simula noon, nag-iba ang takbo ng buhay nila. Isang sakim na loan shark at sindikato na nagngangalang Donato ang umangkin sa maliit nilang negosyo, kinuha ang kanilang bahay, at iniwan silang baon sa pekeng utang na gawa-gawa lamang ng masamang lalaki.
Dahil sa sobrang pagtatrabaho at pag-aalala, nagkasakit nang malubha si Elena. Tatlong araw na silang walang nakakain. Nakahiga lang si Elena sa isang manipis na karton, umuubo nang malakas at namumutla.
Tiningnan ni Lily ang kanyang ina, at pagkatapos ay tiningnan niya ang nag-iisa niyang kayamanan: isang maliit na kulay-rosas na bisikleta. Ito ang huling regalo ng kanyang yumaong ama noong ika-apat na kaarawan niya. Nakaukit pa sa manibela nito ang mga salitang: “Para sa aking Prinsesa, Lily. – Papa Carlo.”
Mahal na mahal ni Lily ang bisikleta, ngunit mas mahal niya ang kanyang ina. Pinunasan ng bata ang kanyang mga luha. Inilabas niya ang bisikleta sa kalsada.
“Kailangan kong bumili ng lugaw at gamot para kay Mama,” bulong ng matapang na bata.
Kabanata 2: Ang Mamimili sa Ulan
Nagtulak si Lily ng kanyang bisikleta hanggang sa makarating siya sa isang malaking commercial district. Umuulan ng ambon. Lumalapit siya sa mga dumadaang tao, nanginginig sa lamig.
“Kuya, Ate, bibilhin niyo po ba ang bike ko? Limang daan lang po… kailangan lang po ng Mama ko ng pagkain,” pagmamakaawa ni Lily. Ngunit lahat ay nilalagpasan lang siya. Ang iba ay pinapandirihan pa siya dahil sa dumi ng kanyang damit.
Sa kabilang banda ng kalsada, isang kumboy ng tatlong itim na bulletproof SUV ang huminto. Bumaba mula rito ang isang matangkad na lalaking nakasuot ng mamahaling Italian suit. Siya si Don Vincenzo, ang kinatatakutan at walang-awang Mafia Boss na kumokontrol sa buong siyudad. Napapalibutan siya ng mga nakabantay na armadong bodyguards.
Habang naghihintay si Don Vincenzo sa labas ng isang gusali, napansin niya ang isang batang babaeng basang-basa sa ulan, tulak-tulak ang isang maliit na bisikleta at umiiyak. Dahil sa hindi maipaliwanag na habag, lumapit ang Don. Hinarang ng kanyang mga tauhan ang kalsada.
Napaatras si Lily nang makita ang matangkad at nakakatakot na lalaki.
“Bakit mo ibinebenta ang bisikleta mo, bata? Hindi ba’t laruan mo ‘yan?” malalim at seryosong tanong ni Vincenzo.
“K-Kailangan ko po ng pera… Gutom na po si Mama, may sakit po siya. P-Pwede niyo po bang bilhin? Kahit dalawang daan na lang po,” nanginginig na sagot ni Lily.
Tiningnan ni Vincenzo ang bisikleta. Kumunot ang noo niya nang makita ang nakaukit sa manibela.
“Para sa aking Prinsesa, Lily. – Papa Carlo.”
Nanlaki ang mga mata ng kinatatakutang Mafia Boss. Tumigil ang pag-ikot ng mundo niya. Carlo. Ang lalaking iyon ay hindi lang basta tao—si Carlo ang pinakamatapat na Right-Hand Man ni Vincenzo, na nagbuwis ng sariling buhay tatlong taon na ang nakararaan upang saluhin ang balang nakalaan para kay Vincenzo. Bago mamatay si Carlo, pinangako ni Vincenzo na hahanapin at poprotektahan niya ang mag-ina nito. Ngunit nagtago sila Elena dahil sa takot.
Mabilis na lumuhod si Vincenzo sa harapan ng bata, hindi alintana ang putik sa kanyang mamahaling pantalon.
“Anong pangalan ng Papa mo?” nanginginig ang boses ng Don.
“C-Carlo po. Carlo Rossi,” inosenteng sagot ni Lily.
Pumatak ang luha mula sa mata ng isang halimaw na walang iniiyakan. Nahanap na niya ang anak ng kanyang kapatid sa laban. At nakita niya kung paano ito nagdurusa.
Kabanata 3: Ang Pagdating ng mga Demonyo
“Bibilhin ko ang bisikleta mo,” malumanay na sabi ni Vincenzo. Hinarap niya ang kanyang Consigliere (kanang-kamay). “Bilhin niyo ang lahat ng pagkain at gamot sa botikang iyon. Ngayon din.”
Isinakay ni Vincenzo si Lily sa kanyang marangyang SUV at inutos na ituro ang kanilang bahay.
Pagdating nila sa eskinita, isang nakakagimbal na eksena ang naabutan nila. Nasa labas ang inang si Elena, walang-awang kinaladkad ng dalawang malalaking lalaki. Sa harap niya ay nakatayo si Donato, ang sakim na loan shark.
“Wala ka na ngang maibayad, ang tigas pa ng ulo mo!” sigaw ni Donato habang sinisipa ang higaan ni Elena. “Dahil hindi mo mabayaran ang limang milyong utang ng patay mong asawa, kukunin ko ang anak mo at ibebenta ko sa—!”
“MAMA!” tili ni Lily at mabilis na tumakbo palapit sa kanyang ina.
Susunggaban sana ng tauhan ni Donato si Lily nang biglang… BANG!
Isang putok ng baril ang umalingawngaw. Bumagsak ang tauhan ni Donato, hawak ang tuhod nitong duguan.
Napalingon si Donato at nanigas sa takot. Mula sa dilim ng eskinita, naglalakad ang mahigit dalawampung armadong kalalakihan na naka-suit. Sa gitna nila ay naglalakad si Don Vincenzo. Ang kanyang mga mata ay parang nag-aapoy na impiyerno.
Kabanata 4: Ang Pagbagsak ng Impiyerno
“S-Sino kayo?! Alam niyo ba kung sino ako?!” nanginginig na bulyaw ni Donato, kahit pa umatras na ang natitira niyang mga tauhan.
Tumigil si Vincenzo sa harap ni Donato. Tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa.
“Donato Salazar. Isang hamak na ipis na nagpapanggap na hari sa mga eskinita,” malamig at nakakakilabot na bulong ni Vincenzo. “Inangkin mo ang mga negosyo at bahay ng pamilya Rossi. Ginawa mong gawa-gawa ang mga utang nila. At ngayon, gusto mong ibenta ang anak ng nag-iisang lalaking tinuring kong kapatid.”
Nang marinig ni Donato ang apelyidong Rossi at napagtanto kung sino ang kaharap niya, namutla siya at bumagsak ang kanyang mga tuhod sa putik.
“D-Don Vincenzo… H-Hindi ko po alam… Patawad po! Patawad po!” umiiyak na pagmamakaawa ni Donato. Ang matapang na loan shark kanina ay umihi sa sarili niyang pantalon sa sobrang takot.
Ngunit walang awa sa puso ni Vincenzo. “Huli na para sa patawad.”
Pumitik si Vincenzo. Agad na dinaluhong ng mga tauhan niya si Donato at ang mga kasamahan nito.
“I-transfer ninyo pabalik ang lahat ng titulo ng bahay at negosyo sa pangalan ni Elena Rossi. Kasama ang bawat sentimo ng pera nitong si Donato,” utos ng Don. “Pagkatapos… dalhin niyo ang lalaking ‘yan sa basement. Gusto kong maramdaman niya ang bawat segundong gutom at pighati na ipinaranas niya sa mag-inang ito sa loob ng tatlong taon.”
Kinaladkad palabas ng eskinita si Donato habang sumisigaw ng tulong, ngunit walang sinuman ang naglakas-loob na lumabas.
Kabanata 5: Ang Pangako sa Prinsesa
Nang malinis ang paligid, nilapitan ni Don Vincenzo ang mag-ina. Tinulungan niyang tumayo ang umiiyak at naguguluhang si Elena.
“Elena… patawarin mo ako at inabot ako ng tatlong taon bago ko kayo nahanap,” malumanay at may paggalang na sabi ni Vincenzo. “Iniligtas ni Carlo ang buhay ko. Ngayon, ako naman ang magbabayad ng utang ko sa kanya habambuhay.”
Hinarap ni Vincenzo ang maliit na si Lily. Inutusan niya ang isang tauhan na ilapit ang kulay-rosas na bisikleta.
Inabot ito ni Vincenzo sa bata.
“Prinsesa, hindi mo na kailangang ibenta ang bisikleta mo. Hindi mo na kailangang umiyak o magutom pa. Simula ngayon, walang sinuman sa buong mundo ang pwedeng manakit sa inyo ng Mama mo.”
Kinabukasan, lumipat sina Elena at Lily sa isang napakalaking mansyon sa ilalim ng proteksyon ni Don Vincenzo. Nakuha nilang muli ang lahat ng kinuha sa kanila, at higit pa roon, naging pamilya nila ang pinakamalakas na sindikato na handang pumatay para sa kanilang kaligtasan.
