NAG-TEXT ANG ASAWA KO NG: “HAPPY ANNIVERSARY, BAE. STUCK AKO SA TRABAHO.” PERO HABANG BINABASA KO ITO, NAKATAYO AKO SA LABAS NG OPISINA NIYA AT KITANG-KITA NG MGA MATA KO ANG KARUMAL-DUMAL NIYANG SIKRETO!
Kabanata 1: Ang Inihandang Sorpresa
Ako si Clara, dalawampu’t walong taong gulang. Ngayon ang aming ikalimang anibersaryo ng asawa kong si Jared. Isang buwan ko itong pinaghandaan. Nagluto ako ng kanyang paboritong beef wagyu steak, bumili ng mamahaling red wine, at nagsuot ng isang napakagandang pulang bestida na binili ko pa nang palihim.
Alas-siyete na ng gabi, ang usapan namin ay uuwi siya nang maaga. Ngunit lumipas ang isang oras, wala pa rin si Jared. Sinubukan ko siyang tawagan, pero cannot be reached ang kanyang telepono.
Naisip ko, marahil ay napakarami niya talagang ginagawa sa Accounting Firm kung saan siya nagtatrabaho bilang Senior Manager. Dahil ayaw kong masira ang espesyal na gabi namin at ayaw kong lumamig ang pagkain, nagpasya akong ilagay ang mga iniluto ko sa isang magandang thermal basket. Ako na ang pupunta sa kanya para sorpresahin siya sa opisina.
Isang matamis na ngiti ang nakaguhit sa aking mga labi habang nagmamaneho. Inisip ko kung gaano siya matutuwa kapag nakita niya ang paborito niyang pagkain at ang asawa niyang nag-ayos para sa kanya.
Ngunit ang ngiting iyon ay maglalaho at mapapalitan ng matinding poot.
Kabanata 2: Ang Mensahe sa Harap ng Pintuan
Pagdating ko sa gusali ng kumpanya ni Jared bandang alas-nuwebe ng gabi, halos tahimik na ang buong floor. Tanging ang iilang ilaw na lang sa hallway ang nakabukas. Kilala ako ng security guard kaya pinapasok niya ako nang walang problema.
Dahan-dahan akong naglakad patungo sa glass office ni Jared na nasa pinakadulo ng pasilyo. Nakapatay ang pangunahing ilaw sa loob nito, ngunit may liwanag na nagmumula sa kanyang dim lamp. Bahagyang nakabukas ang mga blinds ng salamin.
Akmang bubuksan ko na sana ang pinto nang biglang tumunog ang cellphone ko. Isang text message mula kay Jared.
Binasa ko ito:
“Happy Anniversary, Bae! Sobrang sorry talaga. Dami kasing pinapagawa ng boss ko, stuck ako sa trabaho. Bawi ako bukas, promise. I love you!”
Napangiti ako nang bahagya. Ang sipag naman talaga ng asawa ko, isip-isip ko.
Ngunit bago pa ako makapag-reply, narinig ko ang isang mahinang halakhak mula sa loob ng kanyang opisina. Isang halakhak ng babae.
Kumunot ang noo ko. Lumapit ako sa salamin at sumilip sa awang ng blinds.
At doon, tumigil ang pag-ikot ng mundo ko.
Kabanata 3: Ang Hayop sa Loob ng Hawla
Hindi siya stuck sa trabaho. At lalong wala siyang ginagawang reports.
Nakaupo si Jared sa kanyang malaking swivel chair. At sa ibabaw ng kanyang kandungan, nakasakay ang isang babaeng nakasuot ng napakaikling itim na skirt. Nakapulupot ang mga braso ng babae sa leeg ng asawa ko, at mapusok silang naghahalikan habang may hawak na tig-isang baso ng alak.
Nakilala ko ang babae. Siya si Cindy, ang bagong HR Supervisor ng kumpanya na ipinakilala pa ni Jared sa akin noong Christmas Party bilang isang “mabuting kaibigan.”
Nanghina ang mga tuhod ko, pero pilit akong kumapit sa doorknob. Rinig na rinig ko ang usapan nila dahil hindi nakasara nang maayos ang pinto.
“Nag-text ka na ba sa asawa mong boring?” malanding tanong ni Cindy habang pinaglalaruan ang butones ng polo ni Jared.
Tumawa ang asawa ko—ang lalakeng pinangakuan ko ng buhay ko. “Oo, nag-text na ako. Uto-uto ‘yon, maniniwala agad ‘yon na marami akong trabaho. Hayaan mo na siya, mas masarap kang kasama ngayong gabi.”
Parang may isang libong patalim ang itinarak sa dibdib ko. Gusto kong sumigaw. Gusto kong umiyak at pumasok para sabunutan ang babaeng iyon at sampalin nang paulit-ulit ang asawa ko.
Pero hindi. Hindi ako magiging isang mahinang babaeng nagmamakaawa sa pagmamahal. Ibinaba ko ang thermal basket na dala ko. Kinuha ko ang cellphone ko, binuksan ang video camera, at nagsimulang mag-record.
Kabanata 4: Ang Pagpasok ng Reyna
Kumuha ako ng sapat at malinaw na video evidence kung saan dinig na dinig ang boses nila at kitang-kita ang ginagawa nila. Nang makuntento ako sa nakuha kong ebidensya, itinago ko ang cellphone sa aking bulsa.
Huminga ako nang malalim. Itinaas ko ang aking noo, inayos ang aking pulang bestida, at buong lakas kong itinulak pabukas ang pinto.
BLAG!
Tumama ang pinto sa pader. Mabilis na napatalon si Cindy mula sa kandungan ni Jared. Nanlaki ang mga mata ng asawa ko, at halos malaglag ang panga niya nang makita akong nakatayo sa hamba ng pinto. Nawala ang lahat ng kulay sa kanyang mukha.
“C-Clara?! B-Bae! A-Anong ginagawa mo rito?!” nauutal at nanginginig na tanong ni Jared habang pilit na inaayos ang nagulo niyang polo.
Si Cindy naman ay namumutla at nagmamadaling nagtago sa likod ng sofa.
Ngumiti ako. Isang napakalamig at nakakakilabot na ngiti. Naglakad ako papasok at inilapag ang thermal basket sa ibabaw ng kanyang lamesa, saktong nakapatong sa ibabaw ng mga financial reports niya.
“Sabi mo kasi stuck ka sa trabaho, kaya dinalhan kita ng hapunan,” malumanay ngunit mariin kong sabi. Tiningnan ko si Cindy mula ulo hanggang paa. “Pero mukhang… busog ka na. At iba ang kinakain mo.”
“C-Clara, m-mali ang iniisip mo! L-Lasing lang kami! Aksidente lang ‘to!” desperadong palusot ni Jared, akmang lalapit para hawakan ang kamay ko pero mabilis akong umatras.
“Aksidente? Aksidenteng nahulog ang labi niya sa labi mo habang nakasakay siya sa kandungan mo?” Sarkastiko akong tumawa. “Huwag mo akong gawing tanga, Jared.”
Kabanata 5: Ang Huling Bomba
“A-Ate Clara… s-sorry po…” naiiyak na kunwaring pag-arte ni Cindy.
Tiningnan ko siya nang matalim. “Huwag mo akong matawag-tawag na ate, dahil hindi ako nag-aalaga ng ahas. At higit sa lahat, huwag kang mag-sorry dahil pareho niyo itong ginusto.”
Binalingan ko si Jared na ngayon ay nakaluhod na sa harapan ko, umiiyak.
“Clara, please! Patawarin mo ako! Isang beses lang ‘to! Huwag mo akong iwan!” pagmamakaawa niya.
“Isang beses o isang daang beses, pareho lang ‘yon: Nagtaksil ka,” malamig kong sagot. “At dahil pareho kayong masipag mag-overtime sa opisinang ito, ipapaalam ko na rin sa inyo ang isang magandang balita.”
Kumunot ang noo ni Jared habang lumuluha.
Kinuha ko ang aking cellphone at ipinakita ang video na kinuhanan ko kanina. “Na-send ko na ang video na ito kay Mr. Sarmiento.”
Nanlaki ang mga mata ni Jared at ni Cindy. Si Mr. Sarmiento ay ang CEO at may-ari ng kumpanyang pinagtatrabahuan nila.
“H-Hindi mo pwedeng gawin ‘yan, Clara! Matatanggal kami sa trabaho! Bawal ang office romance lalo na’t may asawa ako!” nagpapanik na sigaw ni Jared.
“Oops. Huli na. At alam mo ba kung bakit ang bilis mag-reply ni Mr. Sarmiento?” Nakangisi kong tanong. Dahan-dahan akong yumuko at bumulong sa tainga niya. “Dahil ang tunay kong pangalan ay Clara Sarmiento. Pamangkin ako ng may-ari ng kumpanyang pinagmamalaki mo, Jared. At ngayon pa lang, sinasabi ko na sa’yo: Sibak na kayong dalawa.”
Kabanata 6: Ang Matamis na Paglaya
Iniwan ko silang parehong nakatulala at walang kakayahang magsalita. Hindi na ako lumingon pa habang naglalakad palabas ng gusaling iyon.
Kinabukasan, naging usap-usapan sa buong kumpanya ang eskandalong iyon. Agad na terminated sina Jared at Cindy nang walang nakuhang separation pay. Hindi rin sila makakuha ng matinong trabaho dahil kumalat sa industriya ang kanilang ginawa.
Nag-file ako ng Annulment at kinuha ko ang lahat ng ari-arian na naipundar ko. Dahil walang trabaho, iniwan din si Jared ng kanyang kabit na si Cindy. Nagmamakaawa si Jared sa labas ng bahay ko araw-araw, ngunit kailanman ay hindi ko na siya binuksan ng pinto.
Sa gabing iyon ng aming anibersaryo, nawalan ako ng asawa. Ngunit ang totoo, iyon ang pinakamagandang regalong natanggap ko—ang makalaya mula sa isang manloloko at mabawi ang pagmamahal na nararapat lamang sa aking sarili.
