HINDI KO KAILANMAN SINABI SA EX-HUSBAND KO AT SA MAPAGMATAAS NIYANG PAMILYA NA AKO ANG BILYUNARYONG MAY-ARI NG KUMPANYANG PINAGTATRABAHUHAN NILA! PARA SA KANILA, ISA LAMANG AKONG “MAHIRAP, BUNTIS, AT PABIGAT”… HANGGANG SA ARAW NA PINALAYAS NILA AKO!
Kabanata 1: Ang Pagpapanggap para sa Pag-ibig
Ako si Isabella, dalawampu’t walong taong gulang. Sa mata ng publiko at ng corporate world, ako ang misteryosang tagapagmana at nag-iisang Majority Shareholder ng Crestview Empire, isang bilyun-bilyong halaga ng kumpanya na sumasakop sa real estate, teknolohiya, at retail sa buong Asya. Ngunit dahil gusto kong makahanap ng lalaking magmamahal sa akin nang totoo at hindi dahil sa aking pera, itinago ko ang aking yaman.
Nagpanggap akong isang simpleng freelance translator na kumikita lamang ng sapat. Doon ko nakilala si Carlos. Noong una, napakabait niya. Nagpakasal kami at tumira sa isang bahay na hinuhulugan niya. Ang hindi niya alam, si Carlos ay nagtatrabaho bilang isang Senior Operations Manager sa mismong kumpanya ko—sa Crestview.
Ngunit matapos ang aming kasal at nang mabuntis ako, lumabas ang tunay niyang kulay. Lalo na nang piliting tumira sa amin ng biyenan kong si Doña Magda at ng hipag kong si Stella, na kakapasok lamang bilang Junior Clerk sa Crestview.
Kabanata 2: Ang Pabigat na Buntis
Anim na buwan na ang aking tiyan. Imbes na alagaan, ginawa akong alila ng pamilya ni Carlos sa sarili naming bahay.
“Isabella! Ang bagal mo naman! Nasaan na ang kape ko?!” sigaw ni Doña Magda mula sa sala habang nagpapa-pedicure. “Tandaan mo, nakikitira ka lang dito! Ang anak ko ang nagpapakain sa’yo! Wala kang kwentang asawa, pabigat ka pa!”
“Kaya nga, Ma,” sabat ni Stella habang nagsasalamin. “Tingnan mo nga ‘yang damit niya, ukay-ukay! Buti pa ako, Junior Clerk na sa Crestview Empire. Baka ma-promote pa akong Supervisor next month dahil malakas si Kuya sa management!”
Tahimik lang akong naglapag ng kape. Sinubukan kong magsumbong kay Carlos nang umuwi siya, ngunit tinabig niya lang ako.
“Isabella, pagod ako! Ako ang bumubuhay sa pamilyang ‘to! Maging thankful ka na lang na pinapakain pa kita kahit wala kang ambag!” sigaw ni Carlos, hindi man lang tiningnan ang malaki kong tiyan.
Tinanggap ko ang lahat ng pang-aalipusta nila. Naisip ko, baka dahil lang sa stress niya sa trabaho. Ngunit isang gabi, nadiskubre ko ang pinakamasakit na katotohanan.
Kabanata 3: Ang Pagtataksil at Pagpapalayas
Isang gabi ng Biyernes, maagang umuwi si Carlos. Ngunit hindi siya nag-iisa. May kasama siyang isang magandang babae na nakasuot ng mamahaling designer clothes. Siya si Diane, ang Vice President of Operations ng Crestview Empire—ang boss ni Carlos.
Nakangiting sinalubong ni Doña Magda at Stella si Diane. Bineso pa nila ito.
“Carlos… anong ibig sabihin nito?” nanginginig kong tanong, hawak ang aking tiyan.
“Isabella, tapusin na natin ‘to,” malamig na bungad ni Carlos. “Ipa-file ko na ang Annulment natin bukas. Si Diane ang mahal ko. Mayaman siya, powerful, at matutulungan niya akong maging Regional Director ng Crestview. Ikaw? Ano bang maibibigay mo sa akin? Pabigat ka lang.”
“Isabella, know your place,” mataray na sabi ni Diane, nakataas ang kilay. “Ako na ang bagong reyna ng bahay na ‘to. Pack your cheap bags and leave.”
“Palayasin na ‘yang patay-gutom na ‘yan!” sigaw ni Doña Magda habang inihahagis palabas ng pinto ang mga damit ko.
Tiningnan ko sila isa-isa. Pinunasan ko ang nag-iisang luha na tumakas sa mata ko. Biglang nawala ang lahat ng pagmamahal ko at napalitan ito ng matinding lamig.
“Sigurado ba kayo sa ginagawa ninyo?” kalmado ngunit seryoso kong tanong. “Kapag lumabas ako ng pintong ito, hindi na ako babalik. At isinusumpa ko, pagsisisihan ninyo ito.”
“Huwag ka nang mag-drama! Lumayas ka!” tawa ni Stella.
Naglakad ako palabas sa madilim na kalsada. Nang makalayo ako, kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang acting CEO ng kumpanya ko. “Marcus, ihanda mo ang penthouse ko. Babalik na ako. At i-schedule ang Annual Board Meeting sa Lunes. Gusto kong makilala ang buong Operations Department.”
Kabanata 4: Ang Enggrandeng Araw
Makalipas ang tatlong linggo. Ito ang araw ng Annual Corporate Gala at Board Meeting ng Crestview Empire. Ang pinakahihintay ng lahat, dahil sa araw na ito, inanunsyo na dadalo ang Majority Shareholder at Chairwoman ng kumpanya na hindi pa nakikita ng karamihan.
Dahil sa koneksyon ni Diane, naipuslit niya bilang “VIP Guests” sina Doña Magda at Stella.
“Nakaka-excite! Makikita na natin ang bilyunaryong may-ari ng kumpanya!” tili ni Stella habang umiinom ng champagne sa loob ng grand ballroom.
“Siyempre, siguradong ma-i-impress siya sa anak ko! Baka mamaya, i-announce na ang promotion ni Carlos bilang Director!” pagmamalaki ni Doña Magda.
“Don’t worry, Tita. Ako ang bahala kay Carlos. Malakas ako sa Chairwoman kahit hindi ko pa siya nakikita,” mayabang na sagot ni Diane.
Maya-maya, namatay ang mga ilaw at tumutok ang spotlight sa malaking pinto. Nagsalita ang acting CEO na si Marcus.
“Ladies and gentlemen, let us all welcome the sole owner, the visionary, and the Chairwoman of Crestview Empire… Miss Isabella Valdemor!”
Kabanata 5: Ang Pagbagsak ng mga Taksil
Bumukas ang pinto. Pumasok ako.
Nakasuot ako ng isang custom-made haute couture red suit na perpektong nagpapakita ng aking pitong buwang tiyan. Sa magkabilang gilid ko ay ang aking mga personal bodyguards, habang ang lahat ng top executives ay yumuyuko sa akin habang naglalakad ako patungo sa entablado.
Sa gitna ng palakpakan ng daan-daang tao, nagtagpo ang mga paningin namin ni Carlos.
Nabitiwan niya ang kanyang baso ng wine. CRASH!
Nanlaki ang mga mata ni Diane, namutla na parang nakakita ng multo. Si Doña Magda ay napahawak sa kanyang dibdib, habang si Stella ay napanganga at napatakip ng bibig.
Kalmado akong umakyat sa stage at humarap sa microphone.
“Good evening. It is a pleasure to finally step out of the shadows,” panimula ko, nakatingin nang diretso sa nanliliit at nanginginig na si Carlos. “Binantayan ko ang kumpanyang ito mula sa malayo. At nakita ko na may mga basurang kailangang linisin.”
Bumaba ako ng entablado at naglakad palapit sa lamesa nina Carlos. Umatras ang ibang mga empleyado, ramdam ang matinding tensyon.
“I-Isabella…?” nanginginig at basag ang boses ni Carlos. “I-Ikaw ang Chairwoman?!”
“Ako nga, Carlos. Ang mahirap, buntis, at pabigat mong asawa,” malamig kong sagot.
“Isabella! Anak! H-Huwag kang magbiro ng ganyan! Naku, ang manugang ko, nag-level up!” pilit na tumatawa si Doña Magda, akmang yayakapin ako ngunit mabilis siyang hinarang ng bodyguard ko.
Kabanata 6: Ang Huling Hatol
Hinarap ko si Diane na ngayon ay nanginginig sa takot.
“Diane,” tawag ko sa kanya. “Sabi mo, ikaw na ang bagong reyna. Ngunit bilang VP of Operations, ginamit mo ang pondo ng kumpanya para sa mga personal travels at mamahaling gamit. You are fired. Effective immediately. At asahan mo ang kasong embezzlement mula sa legal team ko bukas.”
Napahagulgol si Diane at napaluhod.
Bumaling ako kay Stella. “Stella. Junior Clerk na nangangarap maging Supervisor dahil ‘malakas ang kuya’. Sa kasamaang palad, hindi kami tumatanggap ng mga empleyadong tamad at nanlalait ng kapwa. You are fired.”
Panghuli, tumingin ako sa lalaking minsang minahal ko.
“Isabella… Mahal kita! Pakiusap, asawa mo ako! Pag-usapan natin ‘to! Para sa anak natin!” pagmamakaawa ni Carlos, tuluyan nang lumuhod sa aking harapan habang pinapanood ng buong kumpanya ang kanyang pagkasira.
Ngumiti ako. Isang ngiti ng purong hustisya.
“Wala kang anak, Carlos. Dahil nung araw na pinalayas mo kami ng anak ko para sa babaeng ‘yan, pinatay mo na ang karapatan mo bilang ama. You are fired, Carlos. At good luck sa pagbabayad ng bahay na inuutang mo, dahil siniguro kong blacklisted ka na sa lahat ng kumpanya sa industriyang ito.”
Tinalikuran ko sila habang umiiyak at nagsisigaw si Doña Magda at Carlos, kinakaladkad palabas ng hotel ng mga security guards.
Nang gabing iyon, napatunayan ko sa lahat: Walang sinuman ang may karapatang maliitin ang isang babae, lalo na ang isang inang handang gawin ang lahat, hindi lamang para protektahan ang kanyang anak, kundi para bawiin ang koronang pilit na inagaw sa kanya.
