PINALAYAS AKO NG ASAWA KO KASAMA ANG BAGONG SILANG KONG SANGGOL PARA SA ANAK NG CHAIRMAN AT NILAIT ANG JADE BRACELET KO BILANG “BASURA”—NGUNIT ANG ARAW NG PAGSAKAY KO SA AKING PRIVATE JET AY ANG ARAW NA PINIRMAHAN KO ANG TULUYANG PAGKABANGKAROTE NG KUMPANYA NG KABIT NIYA!
Kabanata 1: Ang Pait ng Bagong Buhay
Malamig ang hangin sa loob ng murang ward ng ospital. Kakapanganak ko pa lamang sa panganay namin ni Marco, isang malusog na sanggol na lalaki. Pagod na pagod ako, hilo, at nanginginig pa ang katawan mula sa operasyon. Inaasahan ko na dadating ang asawa kong si Marco na may dalang bulaklak, maiinit na yakap, at pasasalamat.
Ngunit nang bumukas ang pinto, hindi pagmamahal ang sumalubong sa akin.
Pumasok si Marco, nakasuot ng mamahaling suit, ngunit hindi siya nag-iisa. Nakakapit sa braso niya ang isang maganda, matangkad, at maarte na babae. Siya si Cindy, ang kaisa-isang anak ni Chairman Lopez—ang bilyonaryong nagmamay-ari ng kumpanyang pinagtatrabahuhan ni Marco.
“M-Marco? Anong ibig sabihin nito?” mahina kong tanong, yakap-yakap ang anak naming natutulog.
Walang emosyon sa mga mata ni Marco. Lumapit siya sa kama ko at nagbato ng isang brown envelope sa aking harapan.
“Pirmahan mo ‘yan, Bella. Divorce papers at Custody waiver. Iiwan mo sa akin ang bata, o dadalhin mo siya pero wala kang makukuhang ni isang kusing mula sa akin,” malamig niyang utos.
Nanlaki ang mga mata ko. “A-Ano?! Asawa mo ako, Marco! Kakapanganak ko lang sa anak natin!”
Tumawa nang mapang-insulto si Cindy. “Asawa? Ex-wife na kamo. Wake up, Bella! Isang taon na kaming may relasyon ni Marco. At ngayon, buntis na rin ako. Papakasalan na niya ako. Bakit pa siya magtitiis sa isang ulilang gaya mo kung pwede siyang maging Vice President ng kumpanya ni Daddy bukas mismo?”
Kabanata 2: Ang Insulto sa Pulseras
Tiningnan ko si Marco, nagmamakaawa. “Marco, tatlong taon kitang sinuportahan noong wala ka pang trabaho! Ako ang nagpakain sa’yo! Ipagpapalit mo kami ng anak mo dahil lang sa pera?!”
“Oo!” bulyaw ni Marco. “Dahil pagod na akong maging mahirap! Ano bang maibibigay mo sa akin, Bella? Wala kang pamilya! Wala kang koneksyon! Tingnan mo nga ang sarili mo, mukha kang basurera! Tapos ang kapal pa ng mukha mong magsuot ng ganyang alahas!”
Hinablot ni Marco ang pulso ko kung saan nakasuot ang isang kulay berdeng Jade Bracelet. Ito ang kaisa-isang bagay na hindi ko kailanman hinubad.
“Tingnan mo ‘to, Cindy,” natatawang sabi ni Marco. “Sabi niya pamana raw ‘to ng pamilya niya. Eh binili niya lang yata ‘to sa palengke ng Quiapo ng limampung piso! Ang pangit ng kulay, mukhang lumang bote na tinunaw!”
Nandidiring tiningnan ito ni Cindy. “Yuck. Ang cheap. Nakakahawa ang kahirapan mo, Bella. Kaya pirmahan mo na ‘yan, kunin mo ang anak mo, at lumayas na kayo sa buhay namin!”
Kahit nanghihina, kinuha ko ang bolpen. Kung ganyan siya kawalang-hiya, hindi ko hahayaang lumaki ang anak ko sa isang demonyong ama. Pinirmahan ko ang papeles na naghihiwalay sa amin at nagbibigay sa akin ng buong kustodiya sa bata.
“Umalis ka na sa apartment ko bago mag-gabi. Wala kang dadalhing gamit kundi ang bata at ‘yang basurang pulseras mo!” huling utos ni Marco bago nila ako iniwan sa ospital na lumuluha.
Kabanata 3: Ang Paggising ng Tagapagmana
Nang gabing iyon, umuulan. Bitbit ko ang aking anak na binalot ko sa kumot upang hindi mabasa. Nakatayo kami sa ilalim ng waiting shed sa labas ng ospital.
Tiningnan ko ang mahimbing na mukha ng anak ko. Pinunasan ko ang mga luha ko. Ang lungkot at sakit ay napalitan ng isang napakalamig at nakakapasong poot.
Tiningnan ko ang Jade Bracelet sa aking pulso. Tinawag nila itong “basura” at “murang alahas”. Hindi alam ng mga hangal na iyon, ang pulseras na ito ay ang “Heart of the Dragon Jade”, isang pambihirang Imperial Green Jade na nagkakahalaga ng One Hundred Million Dollars ($100,000,000). Ito ang royal heirloom na ipinapasa lamang sa pinakamataas na tagapagmana ng Chua-Zheng Empire—ang pinakamalaking Jewelry at Real Estate Syndicate sa buong Asya.
Ako si Isabella Chua-Zheng. Nagpanggap akong isang simpleng ulila dahil gusto kong makahanap ng lalakeng magmamahal sa akin nang totoo, hindi dahil sa bilyun-bilyong dolyar na nasa pangalan ko. Nahanap ko si Marco, at napatunayan kong ang puso niya ay nabibili.
Kinuha ko ang aking cellphone na itinago ko sa aking bag at tinawagan ang nag-iisang numerong tatlong taon ko nang hindi tinatawagan.
“Young Miss?” sagot ng isang matandang boses—si Uncle Arthur, ang Head Butler at Legal Counsel ng aming pamilya.
“Uncle Arthur,” malamig kong utos. “Tapos na ang pagpapanggap ko. Ipadala mo ang convoy at sunduin niyo kami ng anak ko. At ihanda mo ang mga papeles ng Lopez Holdings.”
“Masusunod po, Young Miss. Maligayang pagbabalik.”
Kabanata 4: Ang Pagsasaya ng mga Taksil
Isang linggo ang lumipas. Ginanap ang malaking Engagement Party nina Marco at Cindy sa isang open-air luxury venue sa mismong baryo nina Marco, upang ipagmalaki niya sa lahat ng kanyang mga kamag-anak at kapitbahay kung gaano na siya kayaman.
Naroon ang buong pamilya niya, lahat ay nakasuot ng mga nirentahang suits at gowns. Naroon din si Chairman Lopez, nagyayabang sa mga bisita.
“Malapit na tayong maging pinakamalaking kumpanya sa bansa!” anunsyo ni Chairman Lopez sa mikropono. “Dahil sa susunod na linggo, pipirma na ang Chua-Zheng Empire ng isang Billion-peso investment sa kumpanya natin! At ang magiging bagong CEO ay walang iba kundi ang aking manugang, si Marco!”
Nagpalakpakan ang mga tao. Nakangisi si Marco mula sa tainga hanggang tainga. Pakiramdam niya, siya na ang hari ng mundo.
Ngunit ang kanilang kasiyahan ay biglang nagambala.
Kabanata 5: Ang Pagbaba ng Reyna
WOOSH! WOOSH! WOOSH!
Isang nakakabinging ugong ang nagpayanig sa kalangitan. Napatingala ang lahat. Isang naglalakihang puting Private Helicopter ang dahan-dahang lumapag sa malaking bakanteng lote sa tapat mismo ng venue. Kasabay nito, dumating ang walong itim na bulletproof SUVs na pumarada sa paligid.
Nataranta ang mga bisita. “Sino ‘yan? May VIP ba tayong bisita, Chairman?” tanong ni Marco sa father-in-law niya.
“Baka ito na ang representative ng Chua-Zheng Empire!” kinikilig na sagot ni Chairman Lopez. “Bilisan niyo, salubungin natin!”
Tumakbo sina Marco, Cindy, at Chairman Lopez patungo sa helipad. Mula sa mga SUV, bumaba ang dose-dosenang mga bodyguards na nakasuot ng itim na suit at nagtayo ng human barricade.
Bumukas ang pinto ng Private Helicopter. Ibinaba ang hagdan.
Isang babae ang dahan-dahang bumaba. Nakasuot siya ng isang high-fashion white silk suit, Christian Louboutin heels, at designer sunglasses. May buhat siyang isang sanggol na nakabalot sa mamahaling cashmere blanket. At sa kanyang kanang pulso, kumikinang nang nakakabighani ang berdeng Jade Bracelet.
Nang tanggalin ng babae ang kanyang sunglasses, nalaglag ang panga ni Marco. Tila naubusan ng dugo ang buong katawan ni Cindy.
“B-Bella…?!” nanginginig at halos paos na tili ni Marco. “A-Anong ginagawa mo rito?! B-Bakit ka galing sa helicopter?!”
“Guard! Paano nakapasok ang pulubing ‘yan dito?!” matinis na sigaw ni Cindy, nanggigigil sa inis.
Ngunit bago pa man makalapit si Cindy, itinutok ng dalawang bodyguard ang kanilang mga kamay sa dibdib nito para patigilin siya.
Lumapit si Uncle Arthur mula sa likuran ko. Tiningnan niya si Chairman Lopez na ngayon ay naguguluhan.
“Chairman Lopez,” matigas na anunsyo ni Uncle Arthur, pinapaalingawngaw ang boses sa buong paligid. “Ipinapakilala ko sa inyo ang kaisa-isang tagapagmana at Chairwoman ng Chua-Zheng Empire… si Miss Isabella Chua-Zheng.”
Kabanata 6: Ang Huling Lagda
Katahimikan. Isang nakakabinging, nakakapanindig-balahibong katahimikan ang bumalot sa buong baryo.
Nanlaki ang mga mata ni Chairman Lopez at halos mahimatay siya. Napaluhod siya sa damuhan. “Chua-Zheng?! A-Ang asawa ni Marco ay ang…”
“E-Ex-wife,” malamig kong pagtatama, nakatingin nang diretso kay Marco na ngayon ay nanginginig ang buong katawan, pinagpapawisan ng malamig, at tila hindi makahinga.
“B-Bella… bilyonarya ka? P-Paano…” uutal-utal na iyak ni Marco, umaatras habang nakatingin sa Jade Bracelet na tinawag niyang basura noon, na ngayon ay malinaw na nagsisigaw ng tunay nitong halaga.
“Oo, Marco. Nakakatawa, hindi ba?” nakangisi kong sabi. “Itinapon mo ako sa labas ng ospital para maging Vice President ng isang kumpanyang kaya kong bilhin gamit lang ang barya ko.”
“Miss Isabella… m-maawa po kayo!” gumagapang na pakiusap ni Chairman Lopez. “Y-Yung investment po na pangako niyo sa kumpanya ko… malulugi po kami pag wala ‘yun!”
Inabot ko mula kay Uncle Arthur ang isang itim na folder. Binuksan ko ito sa mismong harapan nila.
“Investment?” malamig kong tanong. “Chairman Lopez, inimbestigahan ko ang kumpanya mo. Puno ng utang. Ang bangko na pinagkakautangan niyo ng limang daang milyong piso ay pag-aari ko.”
Inilabas ko ang isang gintong fountain pen. “At ngayong araw, hindi investment ang pipirmahan ko. Pipirmahan ko ang Hostile Takeover at Foreclosure ng lahat ng ari-arian ng Lopez Holdings dahil sa hindi niyo pagbabayad ng utang.”
“HINDI!!!” tili ni Cindy, nag-iiyak at nagwawala. “Hindi totoo ‘yan! Marco, gawin mo ang lahat! Asawa mo siya ‘di ba?!”
Lumuhod si Marco sa harapan ko. Umiiyak. Nagmamakaawa. “Bella, parang awa mo na! A-Anak ko ‘yan ‘di ba? Pamilya tayo! B-Babalik na ako sa’yo, Bella. Iwan na natin sila!”
Tiningnan ko siya nang may matinding pandidiri. Isang halimaw na sumasamba lamang sa pera.
Sa harap nilang lahat, sa harap ng buong baryo na nakasaksi sa kayabangan ni Marco, idiniin ko ang aking bolpen sa papel. Pinirmahan ko ito.
Signature.
“Tapos na,” anunsyo ko. Inihagis ko ang papel sa mukha ni Marco. “Wala ka nang kumpanya. Wala ka nang trabaho. At bukas na bukas, palalayasin na kayo sa mga mansyon ninyo dahil akin na ang mga ‘yon.”
Tinalikuran ko sila habang nag-iiyakan, nagsisigawan, at nagsisisihan sina Marco, Cindy, at ang Chairman. Ang pamilyang akala nila ay nagdala sa kanila sa tuktok ay siya ring pamilyang nagbaon sa kanila sa kumunoy.
Sumampa ako pabalik sa aking private helicopter. Yakap-yakap ang aking anak, tiningnan ko ang langit na bughaw. Lumipad ang chopper paitaas, iniiwan ang mga basurang tao sa ibaba, habang ang aking anak ay matutulog at gigising bilang ang nag-iisang prinsipe ng aking imperyo.
