PINUNIT KONG WALANG GANA ANG DIVORCE PAPERS SA HARAP NG TAKSIL KONG ASAWA AT NG BUNTIS NIYANG KABIT, BAGO KO SIYA TINAWANAN AT SINABIHANG ANG ISANG BASURANG KATULAD NIYA AY HINDI KARAPAT-DAPAT KAHIT SA ISANG SENTIMO NG AKING BILYUN-BILYONG YAMAN!
Kabanata 1: Ang Pagbabalatkayo para sa Pag-ibig
Limang taon na kaming kasal ng asawa kong si Julian. Nang magkakilala kami, isa lamang siyang ambisyosong empleyado na puno ng pangarap, habang ako naman ay nagpanggap bilang isang simpleng accountant na ulila na sa mga magulang.
Ang hindi niya alam, ang tunay kong pangalan ay Cassandra Valderama, ang kaisa-isang tagapagmana ng Valderama Group, ang pinakamalaking imperyo ng real estate at pamumuhunan sa buong bansa. Tinago ko ang aking yaman dahil gusto kong makahanap ng lalaking magmamahal sa akin nang totoo, hindi dahil sa bilyun-bilyong dolyar na nakapangalan sa akin.
Nang mag-asawa kami, ginamit ko ang aking mga lihim na koneksyon at pondo upang itayo ang kumpanya ni Julian, ang Apex Innovations. Akala niya, dahil ito sa kanyang “galing at talino.” Hindi niya alam na ang pinakamalaking investor nila na nagbuhos ng daan-daang milyong piso ay isang dummy corporation na pagmamay-ari ko.
Lumago ang kumpanya niya. Naging mayaman siya sa paningin ng lipunan. At kasabay ng paglaki ng kanyang bank account, lumaki rin ang kanyang ulo. Nagsimula siyang umuwi nang madaling araw, amoy mamahaling alak at pambabaeng pabango.
Kabanata 2: Ang Harapan sa Loob ng Aming Bahay
Hindi ako tanga. Isang linggo bago ang aming anibersaryo, pinaimbestigahan ko siya sa aking mga pribadong detektib. Ang resulta? Mayroon siyang kabit. Si Vanessa, ang kanyang dalawampu’t apat na taong gulang na sekretarya. At ang mas malala, limang buwan nang buntis si Vanessa.
Sa halip na umiyak at magwala, kalmado kong inihanda ang aking mga baraha.
Isang Sabado ng hapon, habang nag-aayos ako ng mga bulaklak sa sala ng aming mansyon, bumukas ang main door. Pumasok si Julian, nakasuot ng mamahaling Italian suit. Ngunit hindi siya nag-iisa. Nakakapit sa braso niya si Vanessa, suot ang isang hapit na maternity dress na nagpapakita ng kanyang malaking tiyan.
“Anong ginagawa ng babaeng ‘yan dito sa bahay ko?” malamig kong tanong, hindi man lang binibitawan ang hawak kong gunting para sa mga bulaklak.
Ngumisi si Vanessa, humimas sa kanyang tiyan, at tiningnan ako mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri. “Bahay mo? Excuse me, manang. Bahay ‘to ni Julian. At malapit na akong tumira rito.”
Bumuntong-hininga si Julian at umupo sa sofa. “Cassie, tapusin na natin ‘to. Pagod na ako sa pagiging asawa mo. Hindi ka na nakakasabay sa estado ko sa buhay. Isa na akong CEO, at ikaw… isa ka lang simpleng babaeng walang maipagmamalaki. Buntis si Vanessa, at siya ang babaeng kailangan ko sa tabi ko.”
Kabanata 3: Ang Papeles ng Kayabangan
Inilabas ni Julian mula sa kanyang briefcase ang isang makapal na brown envelope at inihagis ito sa ibabaw ng coffee table.
“Pirmahan mo ‘yan,” mayabang na utos ni Julian. “Divorce papers. At kasama diyan ang Asset Settlement. Bibigyan kita ng limang daang libong piso (500,000 PHP) para maka-umpisa ka ng bagong buhay. Bilang kapalit, isusuko mo ang anumang karapatan mo sa kumpanya ko, sa bahay na ‘to, at sa mga sasakyan. Palalampasin ko na yung katotohanang wala kang naiambag sa pagyaman ko.”
“Limang daang libo?” Tumawa nang mapang-insulto si Vanessa. “Ang swerte mo pa nga, Cassie! Kung ako kay Julian, hindi na kita bibigyan kahit isang kusing. Hampaslupa ka na nga, baog ka pa. Kaya pirmahan mo na ‘yan at lumayas ka na bago pa ma-stress ang baby ko!”
Tiningnan ko silang dalawa. Ang mga mukha nila ay puno ng kayabangan, inakalang hawak nila ang buong mundo, inakalang nasa ilalim nila ako.
Ibinaba ko ang gunting. Dahan-dahan akong lumapit sa mesa at kinuha ang mga papeles. Tiningnan ko ang mga pahina. Nakasaad doon na inaako ni Julian ang 100% ng lahat ng aming ari-arian.
Kabanata 4: Ang Pagpunit at Ang Babala
Tumingin ako kay Julian. Tumingin ako kay Vanessa. Pagkatapos, isang kalmado, matamis, ngunit nakakamatay na ngiti ang gumuhit sa aking mga labi.
CRAAAACK!
Sa isang mabilis at walang-ganang galaw, pinunit ko sa gitna ang makapal na Divorce Papers. Hindi pa ako nakuntento, pinunit ko itong muli hanggang sa maging maliliit na piraso, bago ko ito inihagis at pinaulanan sa mismong mga mukha nina Julian at Vanessa.
“Ano ba?! Baliw ka ba?!” tili ni Vanessa habang pinapagpagan ang kanyang buhok mula sa mga piraso ng papel.
Namula ang mukha ni Julian sa matinding galit. Tumayo siya at dinuro ako. “Anong karapatan mong punitin ‘yan?! Gusto mo bang palayasin kita rito nang walang ni isang sentimo?!”
Natawa ako. Isang malakas, punong-puno ng kapangyarihang halakhak. Hinarap ko si Julian, at sa pagkakataong ito, nawala na ang maamong “Cassie” na kilala niya. Ang nakatayo ngayon sa harap niya ay si Cassandra Valderama.
“Ni isang sentimo?” malamig at mapang-asar kong tanong. Lumapit ako sa kanya, hindi umaatras kahit isang pulgada. “Julian… ang isang makapal ang mukha, walang kwenta, at taksil na lalakeng katulad mo ay hindi karapat-dapat na makabahagi kahit sa isang sentimo ng bilyun-bilyong yaman ko.”
Kumunot ang noo ni Julian. “Bilyun-bilyong yaman? Nahihibang ka na ba, Cassie?! Wala kang pera! Ako ang nagtatrabaho!”
Kabanata 5: Ang Pagbagsak ng Imperyong Gawa sa Buhangin
Eksakto sa sandaling iyon, bumukas muli ang main door. Pumasok ang limang lalaking nakasuot ng itim na suit. Nangunguna rito si Atty. Mendoza, ang Chief Legal Counsel ng Valderama Group.
“M-Mendoza?” naguguluhang tanong ni Julian nang makilala ang sikat na abogado. “Atty. Mendoza, anong ginagawa niyo sa bahay ko?”
Hindi pinansin ni Atty. Mendoza si Julian. Naglakad siya palapit sa akin at yumuko nang bahagya bilang paggalang. “Good afternoon, Miss Valderama. Handa na po ang lahat ng inutos ninyo.”
Miss Valderama?! Nalaglag ang panga ni Julian. Maging si Vanessa ay nanlaki ang mga mata.
“V-Valderama?” utal na tanong ni Julian. “Atty. Mendoza, nagkakamali po kayo, asawa ko ‘yan! Siya si Cassie!”
Inilabas ni Atty. Mendoza ang isang folder at iniabot kay Julian. “Siya po si Cassandra Valderama, ang nag-iisang Chairwoman ng Valderama Group. At siya rin po ang lihim na may-ari ng V-Holdings, ang pinakamalaking investor ng kumpanya mo.”
Napaatras si Julian, tila nawalan ng dugo ang buong mukha.
“Julian,” matigas kong sabi. “Akala mo ba talaga yumaman ka dahil sa talino mo? Bawat kontrata, bawat kliyente, bawat dolyar na pumasok sa kumpanya mo nitong nakaraang limang taon ay galing sa akin. At dahil nagloko ka… binabawi ko na ang lahat.”
Binuksan ni Julian ang folder na nanginginig ang mga kamay.
“Kinansela ko na ang lahat ng investments ng V-Holdings sa Apex Innovations kaninang alas-otso ng umaga,” malamig kong pagpapatuloy. “Bumagsak na ang stocks mo. Nag-pull out na ang lahat ng bangko. As of 12:00 PM today, ang kumpanyang pinagmamalaki mo ay bankarote na, at baon ka sa utang na limang daang milyong piso.”
“HINDI!!! Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Vanessa. “Julian, sabihin mo sa aking hindi totoo ‘yan! Paano na ang baby natin?!”
“At tungkol naman sa bahay na ito,” itinuro ko ang kabuuan ng mansyon. “Nabili mo ang bahay na ito dahil sa pautang ng bangko. Isang bangko na pagmamay-ari ko. Dahil bankarote ka na, pina-foreclose ko na ang mansyong ito. Kaya Vanessa, wag kang mag-alala, hindi ka titira rito. Dahil kayong dalawa ay parehong palalayasin ngayon din.”
Kabanata 6: Ang Huling Halakhak ng Reyna
Bumagsak ang mga tuhod ni Julian sa sahig. Tumulo ang mga luha niya, hindi dahil sa pagsisisi sa pagtataksil, kundi dahil sa pagkawala ng kanyang pera at kapangyarihan. Gumapang siya palapit sa akin at pinilit na hawakan ang laylayan ng aking damit, ngunit mabilis siyang hinawakan ng mga bodyguards ko.
“Cassie… b-babe, parang awa mo na! Asawa mo ako! Pamilya tayo! Nagkamali lang ako, naakit lang ako sa babaeng ‘yan!” humahagulgol na pakiusap ni Julian, tinuturo pa si Vanessa.
Nanlaki ang mga mata ni Vanessa. “Walanghiya ka, Julian! Sabi mo sa akin mayaman ka! Sabi mo iiwan mo na ang walang kwentang asawa mo! Niloko mo ako!” Sinimulan niyang hampasin at sabunutan si Julian sa gitna ng sala.
Tiningnan ko silang dalawa nang may matinding pandidiri habang nag-aaway sila na parang mga asong nag-aagawan sa buto.
“Tingnan mo nga naman,” nakangisi kong sabi. “Kaya pala ang bilis ninyong magkasundo, dahil pareho kayong basura.”
Hinarap ko si Atty. Mendoza. “Atty., i-file ang Annulment dahil sa psychological incapacity at matinding pagtataksil. At siguraduhin mong sasampahan siya ng kaso para sa mga pondong ninakaw niya sa kumpanya ko para ipang-gastos sa kabit niya. Gusto kong mabulok siya sa kulungan.”
“Masusunod, Miss Valderama,” sagot ng abogado.
Tinalikuran ko sina Julian at Vanessa na patuloy na nag-iiyakan at nag-aaway habang kinakaladkad palabas ng mansyon ng aking mga security. Naglakad ako palabas patungo sa naghihintay kong Rolls-Royce.
Tumingala ako sa langit at huminga nang malalim. Tapos na ang pagpapanggap. Ang reyna ay nakabalik na sa kanyang trono, at ang mga taksil na inakalang kaya nilang tapakan ang aking kabaitan ay tuluyan nang nadurog sa ilalim ng aking mga paa.
